Pare dni temu, moj chlopak, otrzymawszy ode mnie kolejna serwetke do kolekcji stwierdzil, ze moglabym sprzedawac swoje dziela . Pomyslalam, ze to zart, bo jakze mozna sprzedac cos, czemu sie poswieca dluuuuuugie godziny? (rozumiecie to, prawda?) Probowalam Mu to wytlumaczyc, ze tak nie mozna, ze to byloby bardzo nieprzyjemne dla mnie, ale zdaje sie uznal te moje tlumaczenia za nieuzasadniony kaprys ( Ale nic to...jakos bym nad tymi Jego propozycjami przeszla do porzadku dziennego, gdyby dzisiaj moja Mama nie stwierdzila, ze pomysl sprzedazy jest swietny. No po prostu rece opadaja...jak wytlumaczyc osobom, ktore nic nie tworza (o ile mozna tak powiedziec), ze nie mozna sprzedawac, bo to bylby wrecz grzech? No powiedzcie same...tego nie zrozumie nikt, kto sam nie robotkuje ( Agnieszka